Kardemin Diyari

Afife bir yıl süreyle bütün provalara devam etti, ama bir türlü sahneye çıkamadı. Öte yandan Refika, sahne gerisinde görev alan ilk müslüman Türk kadını oldu. 1919 yılının 13 Nisan gecesi premier'i yapılacak olan, Hüseyin Suat'ın "Yamalar" adlı oyununda, Emel rolü, Eliza Binemeciyan'ın Paris'e gitmesiyle ortada kaldı. Darülbedayi yöneticileri ister istemez rolü Afife'ye oynatma kararı verdiler.

Böylelikle Afife, 22 Nisan gecesi, Kadıköy'deki Apollon Sineması'nda (sonraki Hale, şimdiki Reks) Emel rolünü oynayarak sahneye çıkan ilk müslüman Türk kadını oldu. O gece tiyatroya gelen zaptiyeler, yöneticilere bir uyarıda bulundularsa da genç sanatçı bir hafta sonra da "Tatlı Sır" oyununda yeniden sahneye çıktı.

Sanatçı polis tarafından tutuklanmak istenince, Kınar Hanım tarafından arka bahçeye kaçırılarak polislerin elinden zor kurtuldu. Üçüncü piyesi olan "Odalık" oynanırken polis tiyatroyu bastı. Afife bu kez de makine dairesinden kaçırıldı. 1921'de dahiliye nezaretinin bir buyruğu ile belediye 27 Şubat günü 204 sayılı bildiriyi Darülbedayi Yönetim Kurulu'na gönderdi. Bildiride müslüman kadınların kesinlikle sahneye çıkamayacakları yazılmıştı.

Bu bildiri üzerine Afife, tiyatronun kadrosundan çıkarıldı. Tiyatrosuz kalması Afife'nin zaten zayıf olan sinirlerini alt üst etmiş, kaçışı haplarda ve uyuşturucularda bulmaya başlamıştı. Sonradan aşık olduğu bir doktorun yaptığı iğneler de onda bir alışkanlık başlatmıştı. Ortalık biraz durulunca, birkaç yıl sonra Burhanettin Tepsi Kumpanyası ile Anadolu'da turneye çıkmış, yeni tiyatro topluluğu ile Kadıköy'de oynamış, daha sonra da Fikret Şadi'nin Milli Sahne'siyle çeşitli kentlerde temsiller vermişti. Zaten 1923'ten sonra Türk Kadınları Atatürk'ün emriyle sahneye çıkmaya başlamıştı. Gün geçtikçe bozulan sağlığı ve uyuşturucu alışkanlığı, tiyatroyu ister istemez bırakmasına neden oldu. Bu onu büsbütün çileden çıkardı. 1928 yılında bir arkadaşıyla, Kuşdili çayırında Hafız Burhan'ın bir konserine gitmiş, orada sanatçıya tamburuyla eşlik eden Selahattin Pınar'la tanışmıştı. Kısa bir sürede Pınar, genç kadına deliler gibi aşık oldu. 1929 yılında evlendiler ve Selahattin Pınar "Nereden Sevdim O Zalim Kadını" gibi birçok ölümsüz şarkısını onun için besteledi. Bir süre sonra Pınar, karısının morfin bağımlılığı ile başa çıkamamaya başladı. Tiyatrodan uzak kalmak, sahneye çıkamamak, Afife'yi mutsuz kılıyor, kurtuluşu yalnız "iğne"de buluyordu, 1935 yılında boşandılar. Bundan sonra Afife içine düştüğü girdaba büsbütün batarak sefalet içinde sürünmeye başladı. Darülbedayi'deki dostlarının yardımıyla, Bakırköy Akıl Hastanesi'ne yatırıldı ve 1941 yılının 24 Temmuz günü kimsesiz bir halde yaşama veda etti.

Tiyatronun ve devrinin bu büyük fedaisi böylece sessiz sedasız yok olup gitti. Uzun yıllar onun adını bile anan olmadı.

Alınacak Ders

 

Düzenlenen bir havai fişek gösterisini seyretmek üzere büyük bir kalabalık sahilde toplanmıştır,

Bu arada yaklaşan bir fırtına da kendi ışık gösterisini sergilemeye koyulur;

Yetmez, kamber'siz düğün olmaz diyen güney yarıkürenin McNaught adlı Kuyrukluyıldızı da bu olağanüstü şenliğe katılır:

İşte o 3 muhteşem Görüntü 

 

Hepimizin kokulu rüyasıdır çocuklar... Bilgisayar başına geçerler ve olanca hızıyla var güçleriyle basarlar tuşlara...Olanda bizim bilgilere olur. İşte size güzel bir çözüm... Aşağıdaki pogramı kuruyorsunuz. .. Çocuklar doyasıya oynuyorlar.. .

Radyo Tiyatrosu

Abdülkadir-i Geylani (ra)

(1927 - 1991)
Doğu aşiret törelerine göre büyüyen, Diyarbakır'daki lise öğrenimini tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü'ne giren Ahmet Arif, 1950 yılında, 141. madde nedeniyle tutuklandığı için öğrenimini tamamlayamadı. Ankara'da çeşitli dergi ve gazetelerde çalışan şair, İnkılapçı Gençlik ve Meydan dergilerinde yayınladığı şiirlerle adını duyurdu. Sık olmasa da çeşitli dergilerde yayınlanan şiirlerini Soyut dergisinde bir araya getirdi. Gerek konu, gerek söyleyiş olarak halk masallarına, türkülere ve ağıtlara yaslanan Ahmet Arif, yetiştiği ortamın izlerini toplumcu bir görüş doğrultusunda kendine özgü yapı ve dize düzeni içinde dile getirdi. Şiirlerinden derlediği ve tek kitabı olan "Hasretinden Prangalar Eskittim" 1968 yılında yayınlandı.

Tek kitabı olmasına rağmen şiir dünyamıza oldukça önemli katkılarda bulunan Ahmet Arif, kurulu düzene şiirle başkaldırmayı yeğledi. Şiirleri, özellikle 80'li yılların sonlarına doğru, şarkılara söz oldu. Kullandığı dille kendinden sonra gelen şairlere yol açan Ahmet Arif'in, "Hasretinden Prangalar Eskittim" adlı kitabı basıldığı 1968 yılından bu yana çeşitli yayınevlerince bir çok kez basıldı.

Kendi Sesinden Şiirleri

  

.....İ N D İ R.....